غزل · مولوی
غزل شماره ۶۱۱ - ای خفته شب تیره هنگام دعا آمد...
1
ای خفته شب تیره هنگام دعا آمد
وی نفس جفاپیشه هنگام وفا آمد
2
بنگر به سوی روزن بگشای در توبه
پرداخته کن خانه هین نوبت ما آمد
3
از جرم و جفاجویی چون دست نمی شویی
بر روی بزن آبی میقات صلا آمد
4
زین قبله به یاد آری چون رو به لحد آری
سودت نکند حسرت آنگه که قضا آمد
5
زین قبله بجو نوری تا شمع لحد باشد
آن نور شود گلشن چون نور خدا آمد