تکبیت · صائب تبریزیتک بیت شماره ۸۱۷ - گر گلوگیر نمی شد غم نان مردم را...# شماره ابیات1گر گلوگیر نمی شد غم نان مردم راهمه روی زمین یک لب خندان می بود→شعر پیشینتک بیت شماره ۸۱۶ - شیوه عاجز کشی از خسروان زیبنده نیست...شعر بعدیتک بیت شماره ۸۱۸ - روزگاری است نرفتیم به صحرای جنون...←