تکبیت · صائب تبریزیتک بیت شماره ۸۹۵ - عبث مرغ چمن بر آب و آتش می زند خود را...# شماره ابیات1عبث مرغ چمن بر آب و آتش می زند خود راگل بی شرم از آغوش خس بیرون نمی آید→شعر پیشینتک بیت شماره ۸۹۴ - در آتشم که چوآب گهر ز سنگدلی...شعر بعدیتک بیت شماره ۸۹۶ - در آن محفل که من بردارم از لب مهر خاموشی...←