تکبیت · صائب تبریزیتک بیت شماره ۱۱۰۷ - بود از موی سفید امید بیداری مرا...# شماره ابیات1بود از موی سفید امید بیداری مرابالش پر گشت آن هم بهر خواب غفلتم→شعر پیشینتک بیت شماره ۱۱۰۶ - من آن روزی که برگ شادمانی داشتم چون گل...شعر بعدیتک بیت شماره ۱۱۰۸ - عالم بیخبری بود بهشت آبادم...←