تکبیت · صائب تبریزیتک بیت شماره ۱۲۴۲ - بر دانه ناپخته دویدیم چو آدم...# شماره ابیات1بر دانه ناپخته دویدیم چو آدمما کار خود از روز ازل خام گرفتیم→شعر پیشینتک بیت شماره ۱۲۴۱ - هر کسی تخمی به خاک افشاند و ما دیوانگان...شعر بعدیتک بیت شماره ۱۲۴۳ - نفسی چند که در غم گذراندن ستم است...←