غزل · مولوی
غزل شماره ۶۷۳ - کسی کز غمزه ای صد عقل بندد...
1
کسی کز غمزه ای صد عقل بندد
گر او بر ما نخندد پس که خندد
2
اگر تسخر کند بر چرخ و خورشید
بود انصاف و انصاف آن پسندد
3
دلا می جوش همچون موج دریا
که گر دریا بیارامد بگندد
4
چو خورشیدی و از خود پاک گشتی
ز تو چنگ اجل جز غم نرندد
5
شکرشیرینی گفتن رها کن
ولیکن کان قندی چون نقندد