المقاله الثانیه

پسر گفتش گر این شهوت نباشد

میان شوی و زن خلوه نباشد

نباشد خلق عالم را دوامی

نماند در همه گیتی نظامی

اگر این حکمت و ترکیب نبود

بساط ملک را ترتیب نبود

یکی باید هزار و یک تن آراست

که تا یک لقمه بنهی در دهان راست

بحکمت کارفرمایان این راه

ز ماهی کار می رانند تا ماه

زمین از کف فلک تابد ز دودی

که گر چیزی نبایستی نبودی

اگر شهوه نبودی در میانه

نه تو بودی و نه من در زمانه

تو شهوه می براندازی ز مردان

دلم را سر این معلوم گردان