المقاله الخامسه

دوم فرزند آمد با پدر گفت

که من در جادوئی خواهم گهر سفت

ز عالم جادوئی می خواهدم دل

مرا گر جادوئی آید به حاصل

تماشا می کنم در هر دیاری

بشادی می زیم بر هر کناری

گهی در صلح باشم گاه در حرب

بود جولانگه، من شرق تا غرب

زمانی خویشتن را مرغ سازم

زمانی همچو مردم سرفرازم

زمانی کوه گیرم چون پلنگان

زمانی بحر شورم چون نهنگان

همه صاحب جمالان را به بینم

درون پرده با هر یک نشینم

بهر چیزی که باید راه یابم

ز ماهی حکم خود تا ماه یابم

درین منصب تامل کن نکو تو

ازین خوشتر کرا باشد بگو تو