الحکایه و التمثیل

چنین گفتست آن پیرپر اسرار

که نه گم می شوی تو نه پدیدار

اگر چون عرش اعلاگردی از عز

بهیچت برنمی گیرند هرگز

وگر چون ذره ای گردی بخردی

چنین گفت او که هم گم می نگردی

چه می خواهی چه می گوئی کجایی

سخن از دوغ گوی ای روستایی