غزل شماره ۷۵۵ - شاه ما از جمله شاهان پیش بود و بیش بود...

شاه ما از جمله شاهان پیش بود و بیش بود

زانک شاهنشاه ما هم شاه و هم درویش بود

شاه ما از پرده برجان چو خود را جلوه کرد

جان ما بی خویش شد زیرا که شه بی خویش بود

شاه ما از جان ما هم دور و هم نزدیک بود

جان ما با شاه ما نزدیک و دوراندیش بود

صاف او بی درد بود و راحتش بی درد بود

گلشن بی خار بود و نوش او بی نیش بود

یک صفت از لطف شه آن جا که پرده برگرفت

آب و آتش صلح کرد و گرگ دایه میش بود

جان مطلق شد ز نورش صورتی کو جان نداشت

گشت قربان رهش آن کس که او بدکیش بود

نیست می گفتیم اندر هست گفت آری بیا

هست شد عالم از او موقوف یک آریش بود