غزل · فیض کاشانی
غزل شماره ۱۵۷ - بهر گلی اگرم ناله و نوائی هست ...
1
بهر گلی اگرم ناله و نوائی هست
بجان تو اگرم جز تو مدعائی هست
2
مگو مگو زکجا آمدی کجا رفتی
ببین ببین که بجز سایه تو جائی هست
3
مگو مگو بجهان آشنا کرا داری
ببین ببین بجهان جز تو آشنائی هست
4
مرا بغیر هوای تو و رضای تو
هوای دیگر اگر هست و مدعائی هست
5
هوا بسر نرسانم بمدعا نرسم
چه مدعا چه هوا جز تو روی ورائی هست
6
بخاک درگه تو گر روم بجای دگر
کجا روم بجز این آستانه جائی هست
7
مقابل گل رویت نشینم و نالم
چو عندلیب که در گلشن نوائی هست
8
وصال دوست چو خواهی بساز با غم دوست
چو گنج باشد ناچار اژدهائی هست
9
اگر جهان همه بیگانه شد زفیض چه باک
چو التفات نهان تو آشنائی هست