غزل · فیض کاشانی
غزل شماره ۲۶۲ - خوشا آنکو انابت با خدا کرد...
1
خوشا آنکو انابت با خدا کرد
بحق پیوست و ترک ماسوا کرد
2
خوشا آنکو دلش شد از جهان سرد
گذشت از هر هوس ترک هوا کرد
3
خوشا آنکسکه دامن چید از غبار
بیار واحد فرد اکتفا کرد
4
خوشا آنکسکه فانی گشت از خود
ز تشریف بقای حق قبا کرد
5
خوشا آنکو در بلا ثابت قدم ماند
بجان و دل بعهد او وفا کرد
6
خوش آنکو لذت دار الفنا را
فدای لذت دار البقا کرد
7
خوش آن دانا که هر دانش که اندوخت
یکایک را عمل بر مقتضا کرد
8
خوشا آنکو بحدس صایب عقل
مهم و نامهم از هم جدا کرد
9
خوشا آنکو به تنهائی گرفت انس
چو فیض ایام بگذشته قضا کرد