غزل · فیض کاشانی
غزل شماره ۳۱۱ - از پی آن نکار خواهم شد...
1
از پی آن نکار خواهم شد
در ره او غبار خواهم شد
2
قصه غصه شرح خواهم کرد
بر دل یار بار خواهم شد
3
خون دل را زدیده خواهم ریخت
در غم عشق زار خواهم شد
4
چند بیهوده بگذرانم عمر
بر سر کار و بار خواهم شد
5
خویش را کارنامه خواهم ساخت
غیرت روزگار خواهم شد
6
همچو مجنون و وامق و فرهاد
شهره هر دیار خواهم شد
7
عقل رسمیست موجب غفلت
بجنون هوشیار خواهم شد
8
زان لب و چشم مست خواهم گشت
رفته رفته ز کار خواهم شد
9
فیض اگر جان نثار او نکند
تا ابد شرمسار خواهم شد