غزل · فیض کاشانی
غزل شماره ۴۳۶ - زاهد گر ترا ریاست لذیذ...
1
زاهد گر ترا ریاست لذیذ
من دلداده را هواست لذیذ
2
گر ترا عافیت بود مطلوب
من دیوانه را بلاست لذیذ
3
گر ترا جوی شیر خوش آید
نزد من اشک بی بهاست لذیذ
4
گر تو با جوی خمر خوش داری
مر مرا خون دیدهاست لذیذ
5
گر ترا انگبین دهد لذت
حرف شیرین او مراست لذیذ
6
گر تو حور و قصور میخواهی
عاشقانرا ازو لقاست لذیذ
7
فیض با زاهدان جدال مکن
عشق نزد خسان کجاست لذیذ