غزل · فیض کاشانی
غزل شماره ۴۷۲ - ای نگاه خفته ات صیاد کس...
1
ای نگاه خفته ات صیاد کس
غمزه مستانه ات جلاد کس
2
باد ویران از غمت دلهای ما
ای خراب توبه از آباد کس
3
کم مباد از عاشقان بی داد تو
ای فدای جور و ظلمت داد کس
4
ای که هم شادی ز تو هم غم ز تو
شاد میکن خاطر ناشاد کس
5
ای ز نو بر عشقان بیدادها
غیر بیداد تو ندهد داد کس
6
کی رسی هرگز بفریاد کسی
یا رسد هرگز بتو فریاد کس
7
ای که در یاری کسانرا روز و شب
هیچ میآری تو هرگر یاد کس
8
فیض از بیداد تو شد داد خواه
کی دهد بیداد خوبان داد کس