غزل · فیض کاشانی
غزل شماره ۴۸۲ - در عشق دیدم غوغای آتش...
1
در عشق دیدم غوغای آتش
زین پس ندادم پروای آتش
2
کو آشنا شو با عشق آن کو
خواهد به بیند دریای آتش
3
در آتش عشق هر کس که سوزد
کی باشد او را پروای آتش
4
دوزخ ندارد بر عاشقان پای
کاین دست عشق است بالای آتش
5
در عالم عشق من هر دو دیدم
دریای آتش صحرای آتش
6
اندر سرم من بهر تماشا
بشنو در آنجا هیهای آتش
7
تا هر که آید جز دوست سوزد
شد این دل فیض ماوای آتش