غزل · فیض کاشانی
غزل شماره ۵۰۱ - سوی ما میکنی نگه بغلط...
1
سوی ما میکنی نگه بغلط
دل ما می بری ز ره بغلط
2
با دلم لطف اگر کنی سهلست
می کند آدمی گنه بغلط
3
رغم من سوی غیر مینگری
دل من می کنی سیه بغلط
4
گر مرا دیگری ز کوچه مقصود
نگه خود میکنی تبه بغلط
5
باز گردی ز کوچه مقصود
گر دوچارم شوی بره بغلط
6
شاه فرمان روا توئی ایجان
دیگران راست نام شه بغلط
7
نیست جای سپاه غم دل من
این طرف آمد این سپه بغلط
8
لطفت از بهر غیر عمدا هست
فیض را نیست هیچگه بغلط