غزل · فیض کاشانی
غزل شماره ۵۳۱ - شکرلله که شد عیان ره حق...
1
شکرلله که شد عیان ره حق
یافت جانم درین جهان ره حق
2
پیشتر ز آنکه پا زره ماند
دید چشم دلم عیان ره حق
3
در تنم بود مرغ روح قریب
برد او را به آشیان ره حق
4
در پس پرده ره عیان دیدم
دیدم از رهزنان نهان ره حق
5
در طلب خون دل بسی خوردم
نتوان یافت رایگان ره حق
6
از برونش سوال می کردم
بود در جان من نهان ره حق
7
همه کس را نمی دهند نشان
هست مخصوص عاشقان ره حق
8
ای بسا عاقلی که آمد و رفت
رو نهان ماند در جهان ره حق
9
فیض در خودبخود سفر میکن
که ترا در دلست و جان ره حق