غزل · فیض کاشانی
غزل شماره ۷۵۱ - ای خدا این درد را درمان مکن...
1
ای خدا این درد را درمان مکن
عاشقانرا بیسرو سامان مکن
2
درد عشق تو دوای جان ماست
جز بدردت درد ما درمان مکن
3
از غم خود جان ما را تازه دار
جز بغم دلهای ما شادان مکن
4
خان و مان ما غم تو بس بود
خان مانی بهر بی سامان مکن
5
زاب دیده باغ دل سر سبزدار
چشمه این باغ را ویران مکن
6
باده عشقت زمستان وامگیر
مست را مخمور و سر گران مکن
7
از «سقا هم ربهم» جامی بده
تشنه را ممنوع از احسان مکن
8
شربت وصلت ز بیماران عشق
وامگیر و خسته را بیجان مکن
9
رشته جانرا بعشق خود ببند
جان ما جز در غمت نالان مکن
10
مستمر دار آن عنایتهای شب
روز وصل فیض را هجران مکن