غزل شماره ۱۱۸۸ - الا ای شمع گریان گرم می سوز...

الا ای شمع گریان گرم می سوز

خلاص شمع نزدیکست شد روز

خلاص شمع ها شمعی برآمد

که بر زنگی ظلمت هاست پیروز

نهان شد ظلم و ظلمت ها ز خورشید

نهان گردد الف چون گشت مهموز

شنو از شمس تاویلات و تعبیر

چو اندر خواب بشنیدی تو مرموز

چنین باشد بیان نور ناطق

نه لب باشد نه آواز و نه پدفوز

چو مه از ابر تن بیرون رو ای دوست

هزار اکسیر از خورشید آموز

پی خورشید بهر این دوانست

هلال و بدر صبح و شام چون یوز

چو دیدی پرده سوزی های خورشید

دهان از پرده دریدن فرودوز

خمش آن شیر شیران نور معنیست

پنیری شد به حرف از حاجت یوز