غزل · فیض کاشانی
غزل شماره ۸۳۵ - از خودی ای خدا نجاتم ده...
1
از خودی ای خدا نجاتم ده
زین محیط بلا نجاتم ده
2
یکدم از من مرا رهائی بخش
از غم ما سوی نجاتم ده
3
دلم از وحشت جهان بگرفت
زین دیار فنا نجاتم ده
4
نفس اماره قصد من دارد
زین دم اژدها نجاتم ده
5
داد خاکسترم بباد هوس
از بلای هوا نجاتم ده
6
صحبت عامه سوخت جانم را
ز آتش بی ضیا نجاتم ده
7
خلقی افتاده در پی جانم
زین ددان دغا نجاتم ده
8
جهل بگرفته سر بسر عالم
زین جنود عما نجاتم ده
9
نتوانم ز راستی دم زد
زین کجان دغا نجاتم ده
10
غرقه در بحر غم شدم چون فیض
میزنم دست و پا نجاتم ده