غزل · سلمان ساوجی
غزل شماره ۱۴۳ - جز نقش صورتت دل، نقشی نمی پذیرد...
1
جز نقش صورتت دل، نقشی نمی پذیرد
تو جان نازنینی و ز جان نمی گزیرد
2
ما غرق آب و زاهد، دم می زند ز آتش
گو: دم مزن که این دم با ماش در نگیرد
3
پروانه وار خواهم، در پای شمع مردن
کو هر سحر به بویش، پیش صبا بمیرد