غزل · سلمان ساوجی
غزل شماره ۱۷۷ - خوش آمد باد نوروزی، خوش آمد...
1
خوش آمد باد نوروزی، خوش آمد
بنفشه در چمن شاد و کش آمد
2
به آب و سبزه و گل می کشد دل
که آب و سبزه و گل دلکش آمد
3
خوش آمد پیش گل، می گفت بلبل
خوش آمدهای او گل را خوش آمد
4
گل خوشبوی نیکو رو ندانم
چرا فرجام کارش آتش آمد؟
5
تن چون پرنیان گل چه بینی؟
تو طالع بین که خارش مفرش آمد
6
از آن نرگس برآمد خوش چو پروین
کزین طاس نگون، نقشش شش آمد