غزل · سلمان ساوجی
غزل شماره ۱۸۴ - لاابالی وار، دستی بر جهان خواهم فشاند...
1
لاابالی وار، دستی بر جهان خواهم فشاند
هرچه دامن گیردم دامن، بر آن خواهم فشاند
2
دامن آخر زمان دارد غبار حادثه
آستین بر دامن آخر زمان خواهم فشاند
3
از سر صدق و صفا، چون صبح خواهم زد نفس
وندران دم بر هوای دوست، جان خواهم فشاند
4
پای عزلت بر سر کون و مکان خواهم نهاد
دست همت بر رخ جان و جهان خواهم فشاند
5
همچو گل برگی که حاصل کرده ام در عمر خویش
با رخ خندان و خوش، بر دوستان خواهم فشاند