فی وحدانیه الله تعالی

به یقین واجب الوجود یکیست

هر چه در وهم و خاطر آید نیست

مالک الملک و پادشاه به حق

منشی ء نفس و فاعل مطلق

هر چه درکل کون کهنه و نوست

هست مفعول و فاعل همه اوست

بی قلم صورت بدیع نگاشت

بی ستون خیمه رفیع افراشت

مایه بخش عقول اولی اوست

فاطر صورت و هیولا اوست

نظم ترکیب آفرینش داد

چشم دل را کمال بینش داد

نقشبند وجود جز او نیست

مستحق سجود جز او نیست

زآنکه معبود انس و جان است او

مبدع جسم و عقل و جان است او

در رهش چرخ و انجم و ارکان

همه درمانده اند و سرگردان

همه پوینده اند در طلبش

همه جوینده اند روز و شبش

جنبش هر یک از سرشوق است

هر یکی را از این طلب ذوق است

حلقه حکم اوست شوق همه

او منزه زشوق و ذوق همه

نامهای بزرگ طاهر او

هست اوصاف صنع ظاهر او

فارغ از شوق و ذوق ونیک وبدست

برتر از وهم و فکرت وخردست

کس نداند که چیست الا او

صفتش لا اله االا هو

هر که خواهد که ذکر او گوید

در نگنجد زبان که « هو» گوید

به زبان ذکر او که داند گفت ؟

جان بود آنکه «هو» تواند گفت

سخن است آنکه بر زبان آید

ذکر « هو» از میان جان آید

گرچه بی جا و بی مکان است او

ساکن دل شکستگانست او

نه به ذاتست ساکن هر دل

بلکه لطفش همی کند منزل

هر کجا دل شکسته ای بینی

بینوایی و خسته ای بینی ،

بی زبان ذکر او از او شنوی

شرح اسماء « هو» از او شنوی

ذکر او از زبان بسته طلب

معرفت از دل شکسته طلب

چند، بی او به کعبه درتک و پوی

در خرابات آی و او را جوی

چون تو در جستنش نمایی جد

در خرابات جست یا مسجد