غزل · مولوی
غزل شماره ۱۳۴۱ - امروز بحمدالله از دی بترست این دل...
1
امروز بحمدالله از دی بترست این دل
امروز در این سودا رنگی دگرست این دل
2
در زیر درخت گل دی باده همی خورد او
از خوردن آن باده زیر و زبرست این دل
3
از بس که نی عشقت نالید در این پرده
از ذوق نی عشقت همچون شکرست این دل
4
بند کمرت گشتم ای شهره قبای من
تا بسته بگرد تو همچون کمرست این دل
5
از پرورش آبت ای بحر حلاوت ها
همچون صدفست این تن همچون گهرست این دل
6
چون خانه هر مومن از عشق تو ویران شد
هر لحظه در این شورش بر بام و درست این دل
7
شمس الحق تبریزی تابنده چو خورشیدست
وز تابش خورشیدش همچون سحرست این دل