غزل · مولوی
غزل شماره ۱۳۶۴ - ایها النور فی الفواد تعال...
1
ایها النور فی الفواد تعال
غایه الجد و المراد تعال
2
انت تدری حیاتنا بیدیک
لا تضیق علی العباد تعال
3
ایها العشق ایها المعشوق
حل عن الصد و العناد تعال
4
یا سلیمان ذی الهداهد لک
فتفقد بالافتقاد تعال
5
ایها السابق الذی سبقت
منک مصدوقه الوداد تعال
6
فمن الهجر ضجت الارواح
انجر العود یا معاد تعال
7
استر العیب و ابذل المعروف
هکذا عاده الجواد تعال
8
چه بود پارسی تعال بیا
یا بیا یا بده تو داد تعال
9
چون بیایی زهی گشاد و مراد
چون نیایی زهی کساد تعال
10
ای گشاد عرب قباد عجم
تو گشایی دلم به یاد تعال
11
ای درونم تعال گویان تو
وی ز بود تو بود و باد تعال
12
طفت فیک البلاد یا قمرا
بی محیطا و بالبلاد تعال
13
انت کالشمس اذ دنت و نات
یا قریبا علی العباد تعال