سایر · اقبال لاهوری
به خواننده کتاب زبور
1
می شود پرده چشمم پر کاهی گاهی
دیده ام هر دو جهان را به نگاهی گاهی
2
وادی عشق بسی دور و درازست ولی
طی شود جاده صد ساله به آهی گاهی
3
در طلب کوش و مده دامن امید زدست
دولتی هست که یابی سر راهی گاهی
متن شعر کپی شد.