غزل شماره ۱۴۲۰ - اگر شد سود و سرمایه چه غمگینی چو من هستم...

اگر شد سود و سرمایه چه غمگینی چو من هستم

برآور سر ز جود من که لاتاسوا نمودستم

اگر فانی شود عالم ز دریایی بود شبنم

گر افتاده ست او از خود نیفتاده ست از دستم

جهان ماهی عدم دریا درون ماهی این غوغا

کنم صیدش اگر گم شد که من صیاد بی شستم