غزل شماره ۶۰ - یک آه سرد نیم شبی ازجگربرآ...

یک آه سرد نیم شبی ازجگربرآ

سرکوب پرفشانی چندین سحر برآ

با نشئه حلاوت درد آشنا نه ای

چون نی به ناله پیچ وسراپا شکربرآ

ای مدعی ، حریفی ما جوهر تو نیست

باتیغ تا طرف نشوی بی جگر برآ

غیریت از نتایج طبع درشت توست

اجزای آب شو، ز دل یکدگر برآ

افسردگی ، تلافی جولان چه همت است

ای قطره از محیط گذشتی گهر برآ

پرواز بی نشانی از این دشت مفت نیست

سعی غبار شو همه تن بال وپر برآ

جسم فسرده نیست حریف رسایی ات

بشکسته طرف دامن سنگ ای شرر برآ

تا جان بری زآفت بنیاد زندگی

زین خانه یک دو دم ز نفس پیشتر برآ

ناصافی دلت غم اسباب می کشد

آیینه صندلی کن و از دردسر برآ

کثرت ، جنون معاملگیهای وحدت است

آیینه بشکن ازغم عیب وهنربرآ

کم نیستی زشمع درتن عبرت انجمن

یک دانه کم شواز خود و چندین ثمر برآ

بیدل تمیزت اینقدر افسون کلفت است

از خویش آنقدرکه ببالد نظر برآ