غزل · مولوی
غزل شماره ۱۴۸۸ - ای خواجه بفرما به کی مانم به کی مانم...
1
ای خواجه بفرما به کی مانم به کی مانم
من مرد غریبم نه از این شهر جهانم
2
گر دم نزنم تا حسد خلق نجنبد
دانم که نگویم نتوانم که ندانم
3
آن کل کلهی یافت و کل خویش نهان کرد
با بنده به خشم است که دانای نهانم
4
گر صلح کند داروی کلیش بسازیم
از ننگ کلی و کلهش بازرهانم