غزل · مولوی
غزل شماره ۱۵۲۷ - بیا کامروز گرد یار گردیم...
1
بیا کامروز گرد یار گردیم
به سر گردیم و چون پرگار گردیم
2
بیا کامروز گرد خود نگردیم
به گرد خانه خمار گردیم
3
مگو با ما که ما دیوانگانیم
بر آتش های بی زنهار گردیم
4
سبک گردیم چون باد بهاری
حریف سبزه و گلزار گردیم
5
چرا چون گوش جمله باد گیریم
چرا چون موش در انبار گردیم
6
در آن طبله شکر پر کرد عطار
به گرد طبله عطار گردیم
7
چو سرمه خدمت دیده گزینیم
چو دیده جملگی دیدار گردیم