غزل · مولوی
غزل شماره ۱۵۴۹ - زنهار مرا مگو که پیرم...
1
زنهار مرا مگو که پیرم
پیری و فنا کجا پذیرم
2
من ماهی چشمه حیاتم
من غرقه بحر شهد و شیرم
3
جز از لب لعل جان ننوشم
غیر سر زلف او نگیرم
4
گر کژ نهدم کمان ابرو
در حکم کمان او چو تیرم
5
انداخته ای چو تیر دورم
برگیر که از تو ناگزیرم
6
پرم تو دهی چرا نپرم
میرم چو تویی چرا بمیرم