غزل شماره ۷۲۷ - دل گرم من آتشخانه کیست...

دل گرم من آتشخانه کیست

نگاه حسرتم پروانه کیست

خط جام است امشب رهزن هوش

خیال نرگس م ستانه کیست

هزار آیینه روز خویش شب کرد

صفا مهتاب فرش خانه کیست

امل در مزرع ما ره ندارد

فسون ریشه ، دام و دانه کیست

اگر تیغت ند ارد می پرستی

لب زخم خط پیمانه کیست

ز چاک دل نواها می تراود

که می فهمد زبان شانه کیست

نیرزیدم به تعمیر خیالی

غبارم یارب از ف برانه کیست

رک گا ناله زنجیر درد

چمن جولانگه دیوانه کیست

سپند آهی کشید و چشم پوشید

به ا ین تکلیف خواب افسانه کیست

شرارم ناز خواهد کرد خرمن

برون از ریشه جستن دانه کیست

به ذوق بیخودی مردیم بیدل

شکست رنگ، صورت خانه کیست