غزل شماره ۱۰۵۳ - حاشاکه مرا طعن کسان بر سقط آرد...

حاشاکه مرا طعن کسان بر سقط آرد

چون خامه قط تازه خورد حسن خط آرد

داغ است دل ساده زتشنیع تکلف

بر مهمله ها خرده گسرفتن نقط آرد

ما عجزپرستان همه تن خط جبینیم

کم مشمر اگر سایه سجودی فقط آرد

کیفیت تحقیق ز خامش نفسان پرس

ماهی مگر اینجا خبر از قعر شط آرد

عمری ست که ما منتظران چشم به راهیم

تا قاصد امید زحسبنش چه خط آرد

تقلید تری می کشد از دعوی تحقیق

کشتی چه خیال ست که پرواز بط آرد

بیدل حذر از خیره سری کز رک کردن

بر صحت هرحرف چو لکنت غلط آرد