غزل · مولوی
غزل شماره ۱۶۱۸ - علم عشق برآمد برهانم ز زحیرم...
1
علم عشق برآمد برهانم ز زحیرم
به لب چشمه حیوان بکشم پای بمیرم
2
به که مانم به که مانم که سطرلاب جهانم
چو قضا حکم روانم نه امیرم نه وزیرم
3
بروی ای عالم هستی همه را پای ببستی
تو اگر جان منستی نپذیرم نپذیرم