غزل · مولوی
غزل شماره ۱۶۶۱ - سالکان راه را محرم شدم...
1
سالکان راه را محرم شدم
ساکنان قدس را همدم شدم
2
طارمی دیدم برون از شش جهت
خاک گشتم فرش آن طارم شدم
3
خون شدم جوشیده در رگ های عشق
در دو چشم عاشقانش نم شدم
4
گه چو عیسی جملگی گشتم زبان
گه دل خاموش چون مریم شدم
5
آنچ از عیسی و مریم یاوه شد
گر مرا باور کنی آن هم شدم
6
پیش نشترهای عشق لم یزل
زخم گشتم صد ره و مرهم شدم
7
هر قدم همراه عزرائیل بود
جان مبادم گر از او درهم شدم
8
رو به رو با مرگ کردم حرب ها
تا ز عین مرگ من خرم شدم
9
سست کردم تنگ هستی را تمام
تا که بر زین بقا محکم شدم
10
بانگ نای لم یزل بشنو ز من
گر چو پشت چنگ اندر خم شدم
11
رو نمود الله اعلم مر مرا
کشته الله و پس اعلم شدم
12
عید اکبر شمس تبریزی بود
عید را قربانی اعظم شدم