غزل · رضی الدین آرتیمانی
غزل شماره ۸۶ - بهار و باده و عشق و جوانی...
1
بهار و باده و عشق و جوانی
غنیمت دان غینمت تا توانی
2
ز من آموخت زلفش تیره روزی
بمن آموخت چشمش ناتوانی
3
ندیدم جز خطا از خط و خالش
نمیدارد وفا هندوستانی
4
من آن مزدور محرومم که کارم
گل داغی بمزد باغبانی
5
چه پرسی از رضی نام و نشانش
غلام تو، سگ تو، هر چه خوانی