رباعی · رضی الدین آرتیمانی
رباعی شماره ۵۲ - ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند...
1
ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند
زان افسونها بغیر افسانه نماند
2
دیوانه شدم در غم ویرانه خویش
افسوس که ویرانه به دیوانه نماند
متن شعر کپی شد.
رباعی · رضی الدین آرتیمانی
ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند
زان افسونها بغیر افسانه نماند
دیوانه شدم در غم ویرانه خویش
افسوس که ویرانه به دیوانه نماند