غزل · مولوی
غزل شماره ۱۷۱۲ - ما در جهان موافقت کس نمی کنیم...
1
ما در جهان موافقت کس نمی کنیم
ما خانه زیر گنبد اطلس نمی کنیم
2
مخمور و مست و تشنه و بسیارخواره ایم
بس کرده اند جمله و ما بس نمی کنیم
3
این موج رحمت است و عدو چون کف و خس است
ما ترک موج دل پی هر خس نمی کنیم
4
ما قصر و چارطاق بر این عرصه فنا
چون عاد و چون ثمود مقرنس نمی کنیم
5
جز صدر قصر عشق در آن ساحت خلود
چون نوح و چون خلیل مسس نمی کنیم
6
ما را مطار زان سوی قاف است در شکار
ما قصد صید مرده چو کرکس نمی کنیم
7
دیو سیاه غرچه فریب پلید را
بر جای حور پاک معرس نمی کنیم
8
ما آن نهاله را که بر و میوه اش جفاست
در تیره خاک حرص مغرس نمی کنیم
9
از لذتی که هست نظر را ز قدس او
ما خود نظر به جان مقدس نمی کنیم
10
خاموش نظم و قافیه را ما از این سپس
از رشک غیر جنس مجنس نمی کنیم