غزل · مولوی
غزل شماره ۱۷۴۹ - گه چرخ زنان همچون فلکم...
1
گه چرخ زنان همچون فلکم
گه بال زنان همچون ملکم
2
چرخم پی حق رقصم پی حق
من زان ویم نی مشترکم
3
چون دید مرا بخرید مرا
آن کان نمک زان بانمکم
4
شیر است یقین در بیشه جان
بدرید یقین انبان شکم
5
آن کو به قضا داده ست رضا
قاضی کندش روزی ملکم
6
یاجوج منم ماجوج منم
حد نیست مرا هر چند یکم
7
بربند دهان در باغ درآ
تا کم نکنی خط های چکم