غزل · بیدل دهلوی
غزل شماره ۲۶۳۴ - ای نفس مایه درین عرصه چه پرداخته ای...
1
ای نفس مایه درین عرصه چه پرداخته ای
نقد فرصت همه رنگست و تو در باخته ا ی
2
صفحه آتش زده ای ناز چراغان چه بلاست
تا به فهم پر طاووس رسی فاخته ای
3
کاش از آینه کس گرد سراغت یابد
محمل آرا چو سحر بر نفس ساخته ای
4
بیش ازین فتنه هنگامه اضداد مباش
چه شررها که نه با پنبه در انداخته ای
5
اینقدر نیست درین عرصه جهاد نفست
قطع کن زحمت تیغی که تواش آخته ای
6
دهر تاراجگه سیل و بنای تو حیات
ای ستمکش نگهی خانه کجا ساخته ای
7
عمر در سعی غبار جسد افشاندن رفت
آخر ای روح مقدس ز کجا تاخته ای
8
نقش غیر و حرم عشق چه امکان دارد
صورت توست در آن پرده که نشناخته ای
9
گردباد آن همه بر خویش نچیند بیدل
در خور گردش سر، گردنی افراخته ای