غزل · مولوی
غزل شماره ۱۹۰۸ - نتانی آمدن این راه با من...
1
نتانی آمدن این راه با من
کجا دارد هریسه پای روغن
2
ولی همراهی و با تو بسازم
که چشم من به روی توست روشن
3
چو از راهت ببردم شرط نبود
میان راه ترک دوست کردن
4
بغل هایت بگیرم همچو پیران
چو طفلانت نهم گاهی به گردن
5
چو آدم توبه کن از خوشه چینی
چو کشتی بذر آن توست خرمن
6
دهان بربند گوش فهم بسته ست
مگو چیزی که می ناید به گفتن