غزل شماره ۶ - چه شیرین گفت خسرو این عبارت...

چه شیرین گفت خسرو این عبارت

که نبود وصل شیرین بی مرارت

سرم را در ره وصل تو دادم

که بی سرمایه صعب افتد تجارت

سزد گر زنده جاوید مانم

که مرگ آمد ندیدم از حقارت

مرا تهدید کشتن چون کند دوست

به عمر جاودان بخشد بشارت

برون نه از دل سوزان من پای

که می ترسم بسوزی از حرارت

که دارد فرصت خونخواری تو

که صدتن می کشی از یک اشارت

به زلف و خال و خط بردی دلم را

سپه را حکم فرمودی به غارت

مجو در گریه قاآنی صبوری

که نتوان کرد در دریا عمارت