رباعی · عرفی
رباعی شماره ۱۰۷ - گر سنگ ملامت به دلم نستیزد...
1
گر سنگ ملامت به دلم نستیزد
از هر سر مو چشمه آز انگیزد
2
ریزد می از آن سیه که بشکست ولی
گر نشکند این شیشه می اش می ریزد
متن شعر کپی شد.
رباعی · عرفی
گر سنگ ملامت به دلم نستیزد
از هر سر مو چشمه آز انگیزد
ریزد می از آن سیه که بشکست ولی
گر نشکند این شیشه می اش می ریزد