غزل · هلالی جغتایی
غزل شماره ۷۲ - من با تو یک دلم، سخن و قول من یکی ست...
1
من با تو یک دلم، سخن و قول من یکی ست
این ست قول من که شنیدی سخن یکی ست
2
بگداختم، چنان که اگر سر برم به جیب
کس پی نمی برد که درین پیرهن یکی ست
3
خواهم به صد هزار زبان وصف او کنم
لیکن مقصرم، که زبان در دهن یکی ست
4
ماه مرا به زهره جبینان چه نسبت ست؟
ایشان چو انجم ند و ماه انجمن یکی ست
5
صد بار از تو شوکت خوبان شکست یافت
خسرو هزار و خسرو لشکرشکن یکی ست
6
برخاست ست نقش دویی از میان ما
ما از کمال عشق دو جانیم و تن یکی ست
7
در درگهت رقیب و هلالی برابرند
طوطی درین دیار چرا با ذغن یکی ست؟