غزل شماره ۷۸ - دل چه باشد کز برای یار ازان نتوان گذشت...

دل چه باشد کز برای یار ازان نتوان گذشت

یار اگر این ست بالله می توان از جان گذشت

از خیال آن قد رعنا گذشتن مشکل ست

راست می گویم، بلی، از راستی نتوان گذشت

جز به روز وصل عمر و زندگی حیف ست حیف

حیف از آن عمری که بر من در شب هجران گذشت

یار بگذشت، از همه خندان و از من خشمناک

عمر بر من مشکل و بر دیگران آسان گذشت

چون گذشت از دل تیر خدنگش، گو بیا تیر اجل

هر چه آید بگذرد، چون هرچه آمد آن گذشت

پیش از این گر جام عشرت داشتم حالا چه سود؟

از فلک دور دگر خواهم که آن دوران گذشت

خلق گویندم هلالی درد خود را چاره کن

کی توانم چاره دردی که از درمان گذشت؟