غزل · مولوی
غزل شماره ۲۲۷۳ - امسی و اصبح بالجوی اتعذب...
1
امسی و اصبح بالجوی اتعذب
قلبی علی نار الهوی یتقلب
2
ان کنت تهجرنی تهذبنی به
انت النهی و بلاک لا اتهذب
3
ما بال قلبک قد قسا فالی متی
ابکی و مما قد جری اتعتب
4
مما احب بان اقول فدیتکم
احیی بکم و قتیلکم اتلقب
5
و اشرتم بالصبر لی متسلیا
ما هکذی عشقی به لا تحسبوا
6
ما عشت فی هذا الفراق سویعه
لو لا لقائک کل یوم ارقب
7
انی اتوب مناجیا و منادیا
فانا المسیء بسیدی و المذنب
8
تبریز جل به شمس دین سیدی
ابکی دما مما جنیت و اشرب