غزل · هلالی جغتایی
غزل شماره ۱۷۶ - وه! چه شورانگیزی ای شیرین پسر؟...
1
وه! چه شورانگیزی ای شیرین پسر؟
هم نمک می ریزد از تو هم شکر
2
خاک پایت چون مرا فرق سرست
من چرا بردارم از پای تو سر؟
3
خاک گشتم لاله از خاکم دمید
هم چنان داغ تو دارم بر جگر
4
بی خبر بودن ز عالم آگهی ست
زاهد افسرده کی دارد خبر؟