غزل شماره ۱۷۸ - ای به خوبی از همه خوبان عالم خوب تر...

ای به خوبی از همه خوبان عالم خوب تر

شیوه حسن و جمالت هر یک از هم خوب تر

آدمی، گر یوسف مصرست، مانند تو نیست

ای تو از مجموع فرزندان عالم خوب تر

رنگت از می حالتی دارد که از گل خوش ترست

و آن عرق بر عارض پاکت ز شبنم خوب تر

خوب تر شد روی گلگونت به دور خط سبز

آری، آری، باغ باشد سبز و خرم خوب تر

ملک جان تسلیم سلطان خیالش شد، که هست

کشور ما بر چنین شاهی مسلم خوب تر

تشنه لب بوسد هلالی خاک آن در، زان که هست

خاک پای پاک آن کو ز آب زمزم خوب تر